Sake types/hoe kies ik ômijnö sake ?


We kunnen in grote lijnen stellen dat de afgewerkte sake waarschijnlijk des te zuiverder, lichter, delicater en aromatischer zal zijn, naarmate de rijst fijner is gemalen. De diverse types sake worden ingedeeld op basis van het percentage materie van de rijst dat na het malen is overgebleven.

Seimaibuai: Dit percentage wordt vaak vermeld op de achterkant van een fles en leert ons in welke mate een rijstkorrel is weggemalen. een seimaibuai van 60 % houdt in dat 40 % van de materie van de korrels is weggemalen.

Nihonshudo: vinden we terug op de fles als een getal tussen -20 en +20, en duidt ons de graad van restsuiker aan in de sake, de sake wordt droger naarmate het getal de +20 nadert. Men spreekt van futsu-shu, oftewel letterlijk gewone sake. tokutei meishou-shu, is de categorie sake voor speciale gelegenheden.(ook wel tokubetsu). Een eerste indeling bestaat er in om een onderscheid te maken tussen sake met enkele door gisting verkregen alcohol en sake waar een beetje gedistilleerde rijstalcohol is toegevoegd om een ander aromatisch profiel te bekomen.

Ginjo-shu: Deze eersteklas sake vereist een seimaibuai van minstens 60 %. De productiemethodes zijn arbeidsintensief en hij fermenteert langer en bij lage temperaturen, wat een loepzuivere, aromatische sake met een delicate fruitige of florale smaak oplevert.

Junmai-shu: De enige ingrediŰnten van deze sake zijn rijst (sakamai), water en koji. Junmai heeft vaak een vollere, rijkere smaak en een iets hogere aciditeit. e Seimaibuai is hier minstens 70 %.

Daiginjo-shu: Om deze eersteklas sake te kunnen brouwen, moet minstens 50 % van de gebruikte rijst weggemalen worden, hoewel dit percentage vaak ook tot 35 % gaat. Aan dit soort sake wordt zelfs nog meer aandacht besteed dan aan ginjo-shu. Op die manier wil men een topsake creŰren die bewijst wat waar vakmanschap allemaal kan bereiken. De koji moet volledig handgemaakt zijn. Een sake van dit type is complex en aromatisch.

Honjozo-shu: Moet een seimaibuai van minstens 70 % hebben. Dan wordt een geringe hoeveelheid gedistilleerde pure alcohol toegevoegd. Die alcohol wordt traditioneel gemaakt op basis van rietsuiker en de hoeveelheid die wordt toegevoegd, is minder dan 10 % van de totale hoeveelheid die oorspronkelijk vˇˇr het malen is gebruikt). Hierdoor wordt de sake lichter en hij krijgt een meer uitgesproken parfum.

Namazake: Deze sake is niet gepasteuriseerd. Hij moet koud bewaard worden, anders lijden de smaak en helderheid onder de te hoge temperatuur. Namazake heeft qua smaak een frisse en levendige touch. Alle verschillende soorten sake (honjozo, junmai-shu, ginjo-shu en daiginjo-shu) kunnen namazake zijn.

Nigorizake: ongefilterde, troebele sake. Hij wordt gezeefd met behulp van een doek met grote mazen. Op die manier wordt het beslag uitgefilterd en er blijft een heel waardevol sediment in de fles achter. De fles moet voor het opdienen geschud worden zodat het sediment en de sake zich met elkaar mengen. Op die manier wordt de sake wit of troebel.

Koshu: Sake van meer dan ÚÚn jaar oud. Normaal gezien zal sake (Namazake is een uitzondering) na het brouwen zes maanden opgeslagen worden. Hij wordt over het algemeen in de winter gebrouwen en rijpt tot in de herfst in een tank. Dan wordt hij gebotteld met het oog op consumptie. Dit type sake wordt hiya-oroshi genoemd. Zijn smaak is veel ronder en milder dan die van sake die pas gebrouwen is.

Maar sake kan net zoals wijn jarenlang bewaard worden. De consumenten stellen de smaak van gerijpte sake steeds meer op prijs naarmate steeds meer sakebrouwers in Japan meer en meer inspanningen doen om met hun producten in te spelen op de smaak en de behoeften van de hedendaagse consumenten in Japan en elders ter wereld.